Close Menu
    Son Eklenenler

    Babamın Odasında: Şiirin ve Hatıraların İzinde Bir Baba-Kız Hikâyesi

    Kasım 17, 2026

    James Bond’da yeni dönem: 007 artık Robert Pattinson

    Kasım 17, 2026

    “Tuhaf, Saçma, Neyse…”: İçerisiyle dışarısı arasında ‘kısa paslaşmalar’

    Kasım 16, 2026
    Facebook X (Twitter) Instagram
    Salı, Kasım 17
    X (Twitter) Instagram Facebook
    Suare Dergi – Film – Kitap – Sanat – Hayat ve DahasıSuare Dergi – Film – Kitap – Sanat – Hayat ve Dahası
    • YAŞAM
      1. Aktüel
      2. Beslenme
      3. Felsefe
      4. Fitness
      5. İlişkiler
      6. Kişisel Bakım
      7. Kişisel Gelişim
      8. Psikoloji
      9. Sağlık
      10. Seyahat
      11. Sürdürülebilir Yaşam
      12. Teknoloji
      13. View All

      Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği: “Türk Gençliğine Atasını Unutturamazsınız”

      Ocak 16, 2026

      Apaçık Radyo’dan gençlere açık çağrı: “Açık Alan” başvuruları başladı

      Ocak 15, 2026

      Nazlı Eray’a “Yaşayan Efsane” Onuru

      Temmuz 5, 2025

      Yüzüncüyıl Gazeteciler Derneği’nden anlamlı seminer

      Temmuz 3, 2025

      İnovatif makarnacı Pastavilla 32. yaşını ödülle kutluyor

      Nisan 22, 2024

      Buğday Derneği ‘zehirsiz kentler’ için harekete geçti

      Aralık 23, 2021

      İoanna Kuçuradi: Bir ömrü insanın değerini düşünmeye adadı

      Ekim 3, 2026

      Anlama giden yol: Sembolizm

      Ağustos 3, 2026

      Pandora – Yasak Bilgi ve Merak, Felaket ya da Umut

      Nisan 5, 2026

      İkarus -Yükselme Arzusu, Protez Kanatlar ve Çöküş

      Mart 8, 2026

      Ailemizin ‘Sessiz Odası’

      Mart 23, 2026

      Ergen ebeveynleri için kılavuz

      Eylül 23, 2024

      Aşkın Lotus Hali… 

      Temmuz 4, 2024

      “Doktordan Az Kullanılmış” bu defa bir kitap adı oldu

      Ağustos 29, 2023

      Parfümde şişe tasarımı kokudan önemli olabilir mi?

      Mart 28, 2023

      Saç bakımına ilişkin merak edilen 6 soru ve 6 yanıt

      Nisan 17, 2022

      Melda Kamhi Kosif’in yeni kitabı ‘Ruhun Fısıltısı’ okurla buluştu

      Haziran 8, 2026

      Pandora – Yasak Bilgi ve Merak, Felaket ya da Umut

      Nisan 5, 2026

      Beynini Resetle: Zihinsel rahatsızlıklar ve metabolizmayla ilişkisi

      Eylül 30, 2025

      Stresten Huzura: Deneyimlenmiş bir dönüşüm süreci

      Mart 6, 2025

      Beynini Resetle: Zihinsel rahatsızlıklar ve metabolizmayla ilişkisi

      Eylül 30, 2025

      Kimdir bu “Narsist Sapkınlar?”

      Mayıs 29, 2025

      Borderline: Bir Kişilik Bozukluğunun Biyografisi

      Mayıs 6, 2025

      Dementor – Ruh Emici: Narsisizmin gölgesinde bir yok oluş ya da yeniden doğuş hikâyesi

      Şubat 17, 2025

      Prof. Dr. Ahmet Karacalar’dan Lipödem Sendromu: Evrimsel Bir Uyumsuzluk

      Haziran 14, 2026

      ‘Bağımlılık’ bir hastalık olmayabilir (mi?)

      Şubat 18, 2026

      Longevity: Daha uzun ve daha iyi bir hayat mümkün mü?

      Şubat 4, 2026

      ‘Hepimiz Narsistiz’ kitabının yazarı Şule Öncü: Sanıldığından yaygın!

      Mayıs 17, 2024

      KOPENHAG: GÜVENİN VE HAFİFLİĞİN KONFORU

      Eylül 1, 2026

      Sayım Çınar’dan Graz Notları: Sakinliğin, sanatın ve lezzetin şehri

      Şubat 6, 2026

      Melis Melek ile Yeryüzü Günlükleri

      Aralık 21, 2025

      IŞIĞIN İZİNDE, GÖLGENİN PEŞİNDE: PARİS

      Kasım 1, 2025

      Temiz enerji dönüşümünde elektrifikasyonun rolü COP31’de gündeme taşındı

      Kasım 12, 2026

      Nihal Gündüz’den ‘makarna’ ile ‘Çevre Krizi’ fotoğrafları

      Ağustos 15, 2025

      ‘Baumit ile Olasılıklar’ kitabı ile geleceği yeniden düşünüyor

      Eylül 20, 2023

      Heykeltıraş Varol Topaç’ın çelik üretim atıklarından yarattığı eser Contemporary İstanbul’da

      Eylül 17, 2023

      Kim Korkar Yapay Zekadan

      Haziran 8, 2025

      Türkiye’nin mutfak ve kültür mirasından seçkiler dijital erişime açılıyor

      Ekim 20, 2023

      Mevzular Açık Mikrofon, artık GAİN’de

      Eylül 1, 2023

      Akıllı makineler ve robotlar denilince akla gelen filmler

      Ağustos 31, 2023

      Temiz enerji dönüşümünde elektrifikasyonun rolü COP31’de gündeme taşındı

      Kasım 12, 2026

      2026 Booker Ödülü’nün sahibi M. John Harrison oldu

      Kasım 10, 2026

      Altın Portakal’dan Geriye Kalanlar: On İki Film, On İki Hikâye

      Kasım 3, 2026

      63. Altın Portakal Ödülleri Sahiplerini Buldu: Gecenin Kazananı “Taş ve Tüy”

      Kasım 1, 2026
    • KÜLTÜR – SANAT
      1. Kitap
      2. Müzik
      3. Öykü
      4. Sanat
      5. Sergi
      6. Sinema
      7. Şiir
      8. Tiyatro
      9. Video
      10. View All

      “Tuhaf, Saçma, Neyse…”: İçerisiyle dışarısı arasında ‘kısa paslaşmalar’

      Kasım 16, 2026

      Lina Wolff’tan erkeklik, arzu ve iktidar üzerine çok katmanlı bir roman: Çokdilli Âşıklar

      Kasım 13, 2026

      Can Yayınları kasım ayı kitaplarını duyurdu

      Kasım 12, 2026

      2026 Booker Ödülü’nün sahibi M. John Harrison oldu

      Kasım 10, 2026

      Ayın Şarkıları: KASIM AYINDA NE DİNLEYELİM?

      Kasım 1, 2026

      Beyoğlu Caz Festivali 13 Kasım’da Başlıyor: Cazın Yeni Sesleri Şehre Yayılıyor

      Ekim 28, 2026

      Yağmur Ender’den “Gece Nöbeti”

      Ekim 23, 2026

      Tutu Aydınoğlu’ndan Mirzayev’e yeni bir yorum: “Hafızanın Kontrpuanı” albümü çıktı

      Eylül 29, 2026

      İsmi Olmayan Hikâyeler – X

      Kasım 14, 2026

      ÖMRÜMÜN MEVSİMLERİ

      Ekim 15, 2026

      İsmi Olmayan Hikâyeler – IX

      Ekim 14, 2026

      Kırık Yansımalar, İstanbul Concept’te edebiyat ve fotoğrafı buluşturdu

      Ekim 11, 2026

      Kırık Yansımalar, İstanbul Concept’te edebiyat ve fotoğrafı buluşturdu

      Ekim 11, 2026

      Fotoğraf Sanatçısı Nihal Gündüz’ün Küratörlüğünü yaptığı “Yüzleşme: Hayalet Ağlar” Projesine Prestijli Ödül!

      Temmuz 5, 2026

      Kapı tokmaklarından kuş evlerine izleri görünür kılan bir sanatçı: Ayşen Erte

      Temmuz 1, 2026

      Görüş alanını aşan bir başarı: Dolunay Kocabağ’ın New York’a uzanan yolculuğu

      Nisan 29, 2026

      YUNT’ta yeni sergi

      Kasım 5, 2026

      Guido Casaretto’nun “The Sea Peoples” sergisi SANATORIUM’da açılıyor

      Ekim 27, 2026

      Doğum Gününde Âşık Veysel’i Anmak

      Ekim 26, 2026

      Bursa’da Zaman: Çağdaş sanata açılan yeni bir kapı

      Ekim 16, 2026

      Babamın Odasında: Şiirin ve Hatıraların İzinde Bir Baba-Kız Hikâyesi

      Kasım 17, 2026

      James Bond’da yeni dönem: 007 artık Robert Pattinson

      Kasım 17, 2026

      Ramayana: Part One – İyiliğin kadim mücadelesi

      Kasım 8, 2026

      Altın Portakal’dan Geriye Kalanlar: On İki Film, On İki Hikâye

      Kasım 3, 2026

      Bahar Geldi

      Nisan 26, 2026

      ŞİİR – KADİR HORZUM

      Ocak 12, 2026

      Şiir: Kapandık kaldık içimize 

      Temmuz 18, 2025

      Şiir: Huy İşte

      Temmuz 7, 2025

      Muammer Karaca Tiyatrosu’nun kasım ayı programı açıklandı

      Kasım 5, 2026

      Abbas: Masalla Gerçek Arasında

      Ekim 31, 2026

      Güneşin Oğlu, İkinci Sezonuyla Zorlu PSM Sahnesinde

      Ekim 31, 2026

      “Terzi Fikri” 1 Kasım’da Kozzy’de sahnelenecek

      Ekim 27, 2026

      Parazit – Sınıfsal uçurumların sarsıcı anlatımı

      Haziran 30, 2025

      Garfield’in resmi posteri yayınlandı

      Aralık 19, 2023

      Napolyon bu kez Jaquin Phoenix’in yorumuyla sinemada

      Kasım 23, 2023

      Freud’s Last Session filminden fragman

      Ekim 27, 2023

      Babamın Odasında: Şiirin ve Hatıraların İzinde Bir Baba-Kız Hikâyesi

      Kasım 17, 2026

      James Bond’da yeni dönem: 007 artık Robert Pattinson

      Kasım 17, 2026

      “Tuhaf, Saçma, Neyse…”: İçerisiyle dışarısı arasında ‘kısa paslaşmalar’

      Kasım 16, 2026

      İsmi Olmayan Hikâyeler – X

      Kasım 14, 2026
    • KİTAPLIK
    • ATÖLYE
    • PODCAST

      Podcast: Hayati Tavsiyeler ‘Bahar ve Mitoloji’ ile yayında

      Mayıs 5, 2023

      Denenmiş, test edilmiş, onaylanmış: Hayati Tavsiyeler

      Mayıs 5, 2023

      Meraklı bünyeler için podcast kanalı: Suare Online

      Mayıs 1, 2023

      Akla takılan sorulara yanıt arayan podcast: Neymiş?

      Nisan 9, 2023

      Hayati Tavsiyeler: Kendine yatırım yapanlara özel podcast

      Nisan 9, 2023
    • YAZARLARIMIZ
    • SuareMag
    • Öykü
    • SD+
      1. Röportaj
      2. Haber
      3. Makale
      4. Portre
      5. Diğer
      6. View All

      Küçük bir kâğıtta koca bir hayat: Hasip Pektaş ve ekslibrisin hafızası

      Eylül 25, 2026

      ÖZLEM GÜLLER ÜNAL RÖPORTAJLARI

      Eylül 13, 2026

      ‘Yazmak ömür boyu sığınağım oldu’

      Ağustos 29, 2026

      Nebahat Kavak ile ‘Medeniyet Hamuru’: Kültürel bir mirası görünür kılmak

      Ağustos 13, 2026

      Feriköy Antika Pazarı kapanıyor mu?

      Nisan 13, 2026

      79. Cannes Film Festivali seçkisi duyuruldu

      Nisan 10, 2026

      Yeşilçam’ın köklü şirketi Erman Film’de yollar ayrıldı

      Şubat 6, 2025

      Defne ya da Bazı Tuhaf Hayatlar: Herkes kendi hikayesine sahip çıksın!

      Kasım 16, 2024

      İlk gotik roman: Otranto Şatosu

      Ekim 27, 2026

      Karanlığın değişen yüzü: Gotik edebiyatın tarihsel gelişimi

      Eylül 15, 2026

      Gotik Mimari: Gotik edebiyatın görkemli yapıları

      Ağustos 10, 2026

      Gerçekler Sizi Özgürleştirir Ama Önce Öfkelendirir: 8 Mart’ta Gloria Steinem’i yeniden okumak

      Mart 8, 2026

      İoanna Kuçuradi: Bir ömrü insanın değerini düşünmeye adadı

      Ekim 3, 2026

      100 Yıllık Bir Ses: David Attenborough

      Mayıs 8, 2026

      Sinemanın Şairi Béla Tarr’ın Ardından

      Ocak 7, 2026

      Yolda Olmak, Var Olmaktır

      Ağustos 9, 2025

      Gülhane Parkında sarnıç olduğunu biliyor muydunuz?

      Nisan 2, 2023

      Klasik mobilyada en çok tercih edilen ağaç türlerini biliyor musunuz?

      Nisan 1, 2023

      Mart ayında Türkiye’nin en çok konuştuğu başlıklar

      Nisan 1, 2023

      Rene Karabash ile “Geriye Kalan Kadın” romanı üzerine

      Kasım 11, 2026

      SEMA VE HALİT

      Kasım 1, 2026

      BAŞKALARININ GÖZÜ VE UTANÇ: THE SUBSTANCE

      Kasım 1, 2026

      İlk gotik roman: Otranto Şatosu

      Ekim 27, 2026
    Suare Dergi – Film – Kitap – Sanat – Hayat ve DahasıSuare Dergi – Film – Kitap – Sanat – Hayat ve Dahası
    Buradasınız:Anasayfa » Babamın Odasında: Şiirin ve Hatıraların İzinde Bir Baba-Kız Hikâyesi
    Film

    Babamın Odasında: Şiirin ve Hatıraların İzinde Bir Baba-Kız Hikâyesi

    Kasım 17, 2026Yorum yapılmamış10 dk Okuma Süresi
    Facebook Twitter Pinterest LinkedIn WhatsApp Email
    Paylaş
    Facebook Twitter Pinterest WhatsApp Email

    MAHA HARADA’NIN BABAMIN ODASINDA FİLMİ ÜZERİNE

    Maha Harada’nın yönettiği, başrollerinde Yu Aoi ve Issey Ogata’nın yer aldığı “Babamın Odasında”, babasından kalan izlerin peşine düşen Satomi’nin kendisini yeniden tanıma yolculuğunu anlatıyor. Baba-kız bağını edebiyat, şiir ve sanatla buluşturan film, izleyicisine kaybettiği sevdiklerini özletiyor; onların bir sözle, bir kitapla, bir hatırayla hayatımızda yaşamayı sürdürdüğünü hissettiriyor.

    Emel Seçen

    İşte dört dörtlük bir sanat filmi, hatta bundan daha fazlası diyebileceğimiz; 14. Boğaziçi Film Festivali seçkisinin son gününde karşımıza çıkıveren ve yüreklerimizi ansızın kiraz ağaçlarının dalları gibi sarıveren bir film. Şiirden sakuralara uzanan bir roman belki; bir film, belki eşsiz bir sergi.

    Yazar, senarist ve küratör Maha Harada, ilk uzun metraj filmiyle izleyiciye, burada neyi bulmak istiyorsa ona ilişkin tüm verileri, gerçeklikleri gönülden ve apaçık sunuyor.

    Babamın Odasında (In My Father’s Room) filminin, en başında verilen isminden dolayı içimde uyandırdığı tahminler vardı. Bunların hepsini izlerken buldum ve kendimle de o kadar örtüştürdüm ki… Nedeni ise filmin soru-cevap kısmında ve sonrasındaki kısa zaman diliminde yapımcılarla sohbetimiz sırasında, değerli tercüman aracılığıyla da ifade ettiğim gibi, benim şu anda hâlâ yazıyor olmamın baş aktörünün sevgili babam olmasıydı.

    Film açıldıkça büyüyen bu özlem, baba-kız ilişkisi üzerinden ilerliyor. Satomi’nin (Yu Aoi), doğum günü olan 1 Şubat’ta bir paket alması ve odasında küçük bir kartın üzerinde “Satomi’yi gördüm.” yazısıyla karşılaşması…

    Japonya’nın en önemli müzelerinden birine giriş bileti olan bu kartın üzerindeki not, film ilerledikçe bir yelpaze gibi açılıyor. Filmin girişinden gelişme ve sonuca doğru yavaş yavaş bağlanan bu bölümle filmin iskeleti tamamlanıyor.

    Diğer tüm iç dolgular ise edebiyat ve aile ekseni üzerinde geçmekte. Bu gerçeklerin hayatlarımızdaki geçerlilikleri kadar bizde bıraktığı izler…

    Çok ustaca ve nazik bir dille kaleme alınmış. Metnin senaryoya dönüştürülmesi iki yıl almış. Çünkü eser, ünlü yazar Harada’nın “Gereksiz Bir Adam” adlı öyküsünden uyarlama.

    Harada’nın ilk uzun metraj filmi olan yapım, 74. San Sebastian Uluslararası Film Festivali ve 31. Busan Uluslararası Film Festivali’nin ardından ülkemizde, 14. Boğaziçi Uluslararası Film Festivali’nde sinemaseverlerle buluşma imkânı yakaladı. Ben de o şanslılardan biriyim.

    Tüm bunlardan ortaya işte bu şahane sanat filmi çıkmış. Film, bir sanat perspektifi gibi. Resimden galerilere, edebiyatın olmazsa olmazı şiirden baba-kız bağına kadar son derece dokunaklı bir işleyiş seyirciye geçmekte.

    Japonya’nın 2025 Oscar adayı Kokuho da sanırım en iyi makyaj ve saç şekillendirme dalında sadece adaylıkta kaldı. Hâlbuki neler anlatıyordu, neler! Böylesine nitelikli bir film, aynı zamanda Japon kültürünün unutulmaya yüz tutmuş değerlerine sahip çıkışını ifade etmekteydi.

    Harada’nın ilk uzun metraj filmi olmasına rağmen bu gücü yakalamasını, bizdeki “Baba bir dağdır.” sözüne bağlıyorum: O dağ bir zaman sonra görünmez olsa da hep var olduğunu bilmenin gücüne…

    Bir gün niyet ettiğiniz şeyin yansımasının, gerçekliğinin tezahürünün, aradan geçen dört yıl sonra gezmeye geldiğiniz bir ülkedeki film festivalinin seçkisinde yer alması ve bizlerle buluşması tam da bu olsa gerek.

    ŞİİR

    Yönetmen ve senarist Maha Harada, Babamın Odasında filminin içinde şöyle seslenir sinema izleyicisine: “Bunca kitap basılıyor ama neden şiir yok? Artık kimse şiir yazmıyor mu?” Giderek yozlaşan, hoyratlaşan ve kaçınılmaz şekilde mekanikleşen ruhların, okumaya bile zaman ayıramazken kalkıp bir şiirin inceliğini anlamasını beklemek, abesle iştigalden başka nedir ki?

    Oysa dünyanın neresinde olursak olalım, var olmuş bir insan için şiir, şiirdir. Şiir, edebiyatın alfabesi, E’sidir.

    Neden benim kedimin ismi Şair, sizce?

    Japonya’nın önemli bir müzesinde güvenlik görevlisi olarak çalışan Satomi’nin sanat dolu ama başkalarına göre sıradan hayatı, doğum gününde eline geçen, vefat etmiş babasıyla bağlantılı ve hiç bilmediği bir adresten gönderilmiş bir zarfla değişir. Bu süreç, babasının tam zıttı bir karakter olan annesinin telefonuyla başlar.

    Film, zaman içerisindeki yıkımlarımızı anlatırken dışarıdan başka insanlara göre atıl, işe yaramaz gibi görünen bu işin aslında ne kadar önemli bir yer teşkil ettiğini gösterir. Sanatçı ister yaşasın ister yaşamasın, tablodaki eseri canlı bir organdır. Eser sahibi olmadan, bu organ sayesinde dış dünyayla zamansız bir bağlantı kurulur. Bu iş, hakkı verildiğinde böyle yapılmalıdır çünkü.

    Bir nevi eser ile esere değer, kıymet biçenler arasında bir elçi, bir emanetçi, bir koruyucudur.

    Filmin bütünü, bu eleştiriye verdiğim başlık gibi, eser-değer ikilisinin dansıdır çünkü.

    Bakmak ile görebilmek arasındaki farkın en güzel anlatımıdır. Mesleğiniz ne olursa olsun —buradaki baba karakteri (Issey Ogata) bir itfaiyecidir— içinizde var olan özün değiştirilemeyeceğini vurgular.

    Çünkü yazar olunmaz, yazar doğulur. Babasının kendisine söylemeden, sessizce çizdiği rota, ölümünden sonra bile ona yol gösteren kesintisiz bir kılavuz olacaktır.

    Şairimiz Cemal Süreya’nın “Sizin hiç babanız öldü mü?” mısrasından, babamı kaybettiğimde içimde demlenenlere… Bana henüz on üç, on dört yaşlarımda tanıştırdığı Varlık Yayınları kitaplarından Orhan Veli Kanık’a —doğum günün kutlu olsun Orhan Veli— ve Ümit Yaşar Oğuzcan’a… Oğuzcan’ın “Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın.” mısrası neden yankılanmıştır içimde, sizce?

    Çünkü şiir, ruhun temel yapısı, omurgasıdır. Açtıkça edebiyatlaşır; noktadan, bir lokomotif edasıyla kelimeler serpilir. Filmin bütünü içinde aralara serpiştirilmiş şiirler de tam bunu ifade etmekte:

    “Bir kış günü doğmuştun, karlar nehre serpiştirirken
    Yeniden güleceksin, bahar mevsimi karnına doğru çekilirken.”

    Çok yönlü sanatçı Maha Harada bize bir filmden çok daha fazlasını sunar. Söyleşi kısmına geçtiğimizde ise o nezaketinin hâlâ devam ettiğini gördük. Bu kısmı yazının sonuna saklıyorum. Çünkü genelde filmler izlenir ama söyleşi, soru-cevap kısmı es geçilir. Oysa anlatılamamış, vakit ayrılamamış, içte biriken ne varsa belki eser sahibi ve ekibi tarafından defalarca dile getirilmiştir.

    Babamın Odasında filmi de özü gereği atadan gelen genetik, kültürel ve ruhsal bağların demini, Japon kültür ve sanatındaki çay seremonisi (Çado–Sado / Çay Yolu) üzerine kurar.

    Bizim kültürümüzde de çay demliyoruz; hatta en çok tüketilen yerel ve millî içeceğimiz. Çay ise onca uğraşın; toplamanın, arındırmanın, yaprakları temizlemenin ardından sadece insana hizmet etmek için yanıyor.

    Evet, kaynar suyla yanıyor. Sadece insana verdiği hizmetin sonsuzluğuna bakın lütfen. Hayattaki her şey yerli yerinde ve sonsuz bir akış içindedir. Yeter ki biz taşları yerinden oynatmayalım. Denge esası her şeyde geçerlidir çünkü.

    Japon kültüründe çay kutsaldır. Film de sahaflara ve antikacılara uzanarak bir kap üzerinden kıymet ve değer bilincini anlatmaya çalışır.

    Satomi’nin babasının çay seremonisini doğaçlama yapması ve neredeyse bunun dersini almışçasına imrenilecek bir ustalık göstermesi, tamamen kendi ruhuyla özdeştir.

    Filmin sonlarına doğru, hayat emanetini almaya gelen kişiyle çay seremonisi kısmı efsane bir sahneydi.

    Buradaki kap, çay ve fincan, Satomi’nin babasının ellerinde; tıpkı bizde, Kapadokya’da, Avanos’ta bir çömlekçinin toprakla suyu karması gibi serilir.

    Dört element üzerinden hayatı yaşarız ve elimizdeki joker kart duygularımızdır. Hayatta ne iş yaparsak yapalım, eğer insansak, içinden duygu geçmeyen şey gerçek değildir.

    Bunu unutmadan aldığımız yol, acıda bile bizi doğruya iletecektir. Bir itfaiyecinin bile içindeki bilgeliği küçümsemeyin. Dinlemesini bilene doğa da seslenir; sıradan görünen, ön yargılarla yaklaştığımız, baktığımız ve gördüğümüze inandığımız insan da.

    Babasından kalan emanetler ve Satomi’nin gideceği yol filmi belirler.

    Görevi gereği kimlere dokunduğu önemlidir. Burada da “Ne yaparsanız yapın, saygı duyarak yapın.” mesajı verilir.

    Bir eserin, hele bir yazının ortaya çıkması ciddi emek, feragat ve özveri gerektirir. Babasının bir kitabı yahut antikacı dükkânındaki dört yüz yıllık bir çanağı görmek için işten kaytarması, zamansız varlığımızı ve bizden öncekilerin bulunduğumuz zaman içindeki hatırlatmalarını düşündürür.

    KENDİNİ BULMA YOLCULUĞU

    Japon kültüründeki az eşya anlayışı —çünkü fazlası görgüsüzlük sayılır—, az yemek, çok düşünüp az konuşmak; anne ile kızı arasında hayat ve karakter farklılıkları olarak verilir.

    Kırk yaşınızda olsanız da hayattan öğrenecek şeyler hep vardır.

    Bir kitap yazmanın, henüz yazmaya başlamadan hayalini kurmak bile insanın içine işleyen eşsiz bir duygudur; bir dağa tırmanış hikâyesidir. Oysa dışarıdan bakılıp “Yazıyor işte, ne var bunda?” ya da “Boyuyor işte, ben de iki fırça, boya alsam yaparım.” denir. Film, bu sözler söylenirken eseri kimin, hangi olgunluk ve bilgelikle ürettiğinin gözden kaçırıldığını vurgular.

    En az onun kadar, eser ne olursa olsun, onu anlayabilmek için yapan, üreten kişiyle ortaya çıkan eser arasında kurulan bağın, özün ve empati derinliğinin koşulsuzluktan geçtiğini vurgular.

    Her varlıktan geriye bir toz zerresinden öte şeyler de kalır; bir yazarın hep hayalini kurduğu bir kitap, bir eser bırakması gibi…

    Japon kültüründe bedenin yakılması, küllerin bir vazoda geride kalanlarla kalması… Ritüeller, saygı, çay seremonisi ve bir ruhtan geriye kalanlar bizi biz yapmaya devam edecektir.

    Film bana, bir yazar olarak, “Ne olursa olsun, yazmaya devam et.” diyen ve kendisi de şiirler yazan rahmetli babamı hatırlattı. Fiziken, bedenen aramızdan ayrılabilirler ama bizler, yani dünyada kısa hayatlarına devam eden faniler, henüz perdeli olduğumuz için göremeyiz. Oysa her an, her üzüntüde, her sevinçte, her düştüğümüzde yanımızdalar.

    Bu bağı kimse koparamaz, kötülük bile. Sade ve yalın yaşa. Yazman şart değil ama bir şiir oku, ruhuna iyi gelir. Orta Çağ karanlığında bile ne şiirler yazıldı. Ne güvercinler uçuruldu.

    Kendi varlığının derinliği, o sesi duymayı bırakmadıkça sana kim olduğunu hep hatırlatacaktır.

    Bu yıl 14’üncüsü düzenlenen Boğaziçi Film Festivali’nin açılış filmi, çok acılardan geçmiş ama pes etmemiş bir kadının, Ümmü Gülsüm’ün hikâyesini anlatan Diva’ydı. Ben ise festival yolculuğuma, çok değerli şairimiz Attilâ İlhan’ın eski eşi Biket İlhan’ın, 63. Antalya Film Festivali’nde izleme şansım olmadığı için burada yakaladığım Tatlı Maya filmiyle başlamıştım. Film, kültürümüzde unuttuğumuz hoşgörü ve sevgiyi en basit dille, hakiki bir öğretmen olmanın avantajıyla harmanlayarak gerçek mayamıza sahip çıkmamızı hatırlatıyordu.

    Attilâ İlhan’ın “O mahur beste çalar, Müjgân’la ben ağlaşırız.” dizesi misali… Biket İlhan’ın şimdiki eşi ve yıllarca İş Sanat’ta sesiyle şiirlere can veren Metin Belgin’den dinlediğimiz:

    “Hiroşima’da öleli
    oluyor bir on yıl kadar.
    Yedi yaşında bir kızım,
    büyümez ölü çocuklar.”

    Bu dizileriyle ölümsüz Nâzım Hikmet Ran’a uzanıyorum. Buradan da sona bıraktığım kısma geliyorum. Değerli yazar, senarist, küratör ve yönetmen Maha Harada, yönetmenlikteki ilk denemesi için kendisi gelemediğinden, bizlere okunmak üzere bir mektup iletmiş. O kadar zarif ki. Yaptığı işe, kendisine, bizlere, ötekilere ve en başta şiire o kadar saygılı ki… Mektubunda, değerli Türkiye izleyicilerini selamlıyor; ilk kez 2022 yılında, kar taneleri yağarken geldiği İstanbul’da kendisini Nobel Edebiyat Ödülü almışçasına mutlu hissettiğini, tıpkı Orhan Pamuk’un romanlarındaki gibi bir mucizenin içinde olduğunu anlatıyor. Yıllar sonra bir filminin burada gösterileceğini kim bilebilirdi?

    Karın diz boyunu geçtiği bir İstanbul sabahında doğmuş; babası yaşamı boyunca hiçbir yabancı ülkeyi görememiş ama tek hayali Japonya olan bir evlat olarak düşünüyorum. Her şeye rağmen yazmak için kulaç atan biri olarak, sizin nehrinizde, filminizde tasvir ettiğiniz ve sonunda bulduğunuz baba evinde, sakuralar açarken buluyorum kendimi. En sevdiğim mevsimi ve çiçeği; sizin bu şahane kurgunuzu, eserinizi ve kim bilir gecelerce içinizde ağladığınız, biriktirdiğiniz onca şeyi şiir olmasa nasıl bir araya getirebilirdik ki?

    İşte yine edebiyatın mucizesi!.. Birkaç gün önce çok erken aramızdan ayrılan fotoğraf sanatçısı Manuel Çıtak’ın İstanbul Modern’de açılan Kendine Ait Bir Ada sergisi ve Orhan Pamuk’un romanından aldığı ilham da buna ekleniyor. Henüz üç, dört yaşlarımın geçtiği Kars’ta kar tanelerinin onca sürprizi hiç boşa olmamış.

    Bizi birbirimize, hepimizin gördüğü o kar taneleri getirdi; buna eminim. O kar taneleri hayatın mucizesi, şiirin de ta kendisiydi çünkü. Yeni yılda çokça şiir diliyorum hepimize…

    FİLMİN KÜNYESİ: BABAMIN ODASINDA

    Uluslararası adı: In My Father’s Room
    Özgün adı: Muyou no Hito
    Yönetmen ve senarist: Maha Harada
    Oyuncular: Yu Aoi, Issey Ogata, Eita Nagayama, Eri Watanabe
    Yapım yılı / Ülke: 2026 / Japonya
    Tür: Dram
    Süre: 109 dakika
    Görüntü yönetmeni: Yoshio Kitagawa
    Kurgu: Azusa Yamazaki
    Müzik: Mamiko Hirai
    Uyarlandığı eser: Maha Harada’nın “Gereksiz Bir Adam” adlı öyküsü. 6-15 October, 2026
    Konusu: Sanat müzesinde çalışan Satomi, bir süredir uzak olduğu babasının ölümünün ardından kendisine ulaşan gizemli bir anahtarla onun geride bıraktığı odanın ve son günlerinin izini sürer. Bu yolculuk, babasının şiir, çay seremonisi ve gündelik hayatın küçük güzellikleriyle örülü, pek bilmediği dünyasını keşfetmesini sağlar. Satomi, babasını yeniden tanırken kendi hayatına ve aralarındaki bağa da başka bir gözle bakmaya başlar.


    EMEL SEÇEN İLE KÜLTÜR-SANAT HABERLERİ
    Film sinema

    Related Posts

    James Bond’da yeni dönem: 007 artık Robert Pattinson

    Kasım 17, 2026 Sinema

    “Tuhaf, Saçma, Neyse…”: İçerisiyle dışarısı arasında ‘kısa paslaşmalar’

    Kasım 16, 2026 BURAK SOYER

    İsmi Olmayan Hikâyeler – X

    Kasım 14, 2026 Manşet 2

    Lina Wolff’tan erkeklik, arzu ve iktidar üzerine çok katmanlı bir roman: Çokdilli Âşıklar

    Kasım 13, 2026 Kitap
    Yorum Yap
    Yorum yazın Cancel Reply

    Yeni Eklenenler

    Babamın Odasında: Şiirin ve Hatıraların İzinde Bir Baba-Kız Hikâyesi

    Kasım 17, 2026 Film

    MAHA HARADA’NIN BABAMIN ODASINDA FİLMİ ÜZERİNE Maha Harada’nın yönettiği, başrollerinde Yu Aoi ve Issey Ogata’nın…

    James Bond’da yeni dönem: 007 artık Robert Pattinson

    Kasım 17, 2026

    “Tuhaf, Saçma, Neyse…”: İçerisiyle dışarısı arasında ‘kısa paslaşmalar’

    Kasım 16, 2026

    İsmi Olmayan Hikâyeler – X

    Kasım 14, 2026
    Sosyal Medya'da Biz
    • Facebook
    • Twitter
    • Instagram
    • YouTube
    Bu Haberleri Kaçırmayın

    DİL VE BOŞLUK ARASINDA

    Şubat 1, 2026 Pelin Süalp

    Verona Çıkmazı, Sevgililer Günü’nde Kadıköy’de

    Şubat 5, 2025 KÜLTÜR - SANAT

    ŞÜKÜR DEFTERİ

    Ocak 1, 2026 SUARE ÖYKÜ DERGİSİ
    Hakkımızda
    Hakkımızda

    Film, kitap, sanat, hayat ve daha fazlası için haber, röportaj, makale, podcast, güncel bilgiler içeren e-dergi.

    Email : editor@suaredergi.com.tr

    Künye

    Son Eklenen Yazılar

    Babamın Odasında: Şiirin ve Hatıraların İzinde Bir Baba-Kız Hikâyesi

    Kasım 17, 2026

    James Bond’da yeni dönem: 007 artık Robert Pattinson

    Kasım 17, 2026

    “Tuhaf, Saçma, Neyse…”: İçerisiyle dışarısı arasında ‘kısa paslaşmalar’

    Kasım 16, 2026

    Haber Bülteni

    Haber Bültenimize Abone Olun

    X (Twitter) Instagram Facebook
    © 2026 Tüm Hakları Saklıdır. Do Medya & Ekipbizz İçerik İşbirliğiyle hazırlanmaktadır.

    Type above and press Enter to search. Press Esc to cancel.