Yusuf Ziya Beyzadeoğlu
Kendime tutundum. Başka çarem olmadığı için.
Saat gibi. Gece gündüz durmadan.
Uyku yok. Dinlenme yok. Anlayış yok.
Etrafımdaki herkes çalışıyor. Hepsi, gece gündüz. Benim bir farkım olduğunu anlatmayı denedim ama anlatamadım.
Matematiklerine gücüm yetmiyor. Madem yalnızsam neden dört odam olduğunu soruyorlar. Anlatamıyorum. Sıkışıyorum.
Hepimiz çok çalışıyoruz, dediler. Biliyorum, görüyorum. Fakat ben başka bir ihtiyaçtan bahsediyordum.
Çalışmayı durdurup konuşamadım kimseyle. İki saniye ara verdiysem sonraki saniyelerde hemen fazlasını pompaladım. Akışı bozarsam suçlu olmamak için yaptım. Beni duysun diye yaptım.
Sürekli aynı ritimde olursam, her şey yolunda sanar diye yaptım. Ritmimi bozarak konuşmaya çalıştım onlarla. Müziği, ritmi ne kadar sevdiğimi bilirler. Müziğim yok olursa anlarlar sandım.
Gücüm bitmeye yakın haber vermezdim beni böyle geç duyacaklarını bilseydim.
Durmak istedim. Durursan hepimiz ölürüz dediler.
İzin çıkmadı çalışmamama.
Halbuki bir ihtiyaçtan bahsediyordum.
Beni doktora götürdüler. “Kapakçığı normale göre kalın,” dedi doktor. Söylemedi nedenini. Bir ritim düzenleyici verdi. Tek konuşma hakkım olan, varlığımı, değerimi belli edebileceğim tek iletişimimi de aldı elimden. “Yarım içsen yeter,” dedi. Beni yine sığamıyorum diye bağırdığım bir matematiğe sığdırıp gönderdi.
Sevdiklerimi topladım yanıma. “Yapamıyorum,” dedim, “Artık gücüm yetmiyor,” dedim. “Başka bir çaren yok ki,” dediler, “Bize başka türlü nasıl fayda sağlayabilirsin?”, “Diğer organlara ne söyleriz?”, “Sen şimdi biraz ilaç al, düşün, sonra yine konuşuruz.”
Eklediler sonra: “Hem düşün hem çalış.”
Matematiğinize alışamıyorum. Matematiğinize inanamıyorum.
Hormonlardan bahsediyorlar. Onları da kendilerince yarattıkları matematiğe katmışlar. Hevesin kursağında kalışını hangi hormonla açıklarsınız? Alışmayı, alışmak zorunda olmayı, dinlenmenin kınanmasını neyle açıklarsınız? Yenilgiyi, yok sayılmayı.
Bir ihtiyaçtan bahsediyordum.
Yaşamsal bir ihtiyaçtan.
Beni görmenizi beklemedim. Ama beni dinlemenizi istedim. Bir ihtiyaçtan bahsedecektim.
Yusuf Ziya Beyzadeoğlu, 2013 yılında Uludağ Üniversitesi Makine Mühendisliği’nden mezun oldu. 12 yıldır Türkiye’de otomotiv sektöründe Ar-Ge çatıları altında çalışmaktadır. Son iki yıldır yöneticilik başlığı altında insana dokunmanın mutluluğu içindedir. 2022 yılında evde yaptığı müziğini dijital müzik platformları aracılığıyla paylaşmaya başlamıştır. Halen şarkı sözü yazar, besteler. Tiyatro ile ilgilenir. Kapadokya Edebiyat Buluşmaları’nda yaptığı denemelerin ardından yazmaya niyetlenmiştir.
