Kategori: belgin ulutay

Belgin Ulutay Modern ruhun en kadim arayışlarından: sessizlik. Onu, betonarme çığlıkların sağır edici hürriyetinden, zihnin bitimsiz anlamlandırma girdabından bir kaçış, bir liman…

BELGİN ULUTAY Eyüp Sultan Camii’nin avlusundan, henüz şafağın mahmur hüznü gökyüzüne sinmişken ayrıldım. Adımlarım kaldırım taşlarına her değdiğinde, içimde yeni…

Belgin Ulutay Güne, horozun bile “Biraz daha…” diye mırıldandığı o erken saatte başlamıştım. Heybeme (aslında eski bir pazar filesi) yeni anılar (çoğu…

Belgin Ulutay Lanet olsun, şu gürültü de ne? Sabah sabah. İşe yaramazlar. Bağırın durun. Yırtın kıçınızı. Bir halta yarayacak sanki……

​​Rüya gibi uçan, uçan yıllarBiraz durun, durun biraz     ​     Bu akılsız garip başa             …

Perdeler? Yeni kapadım hep aynı. Bi kere de halden anla, sorma. Günlerdir hep aynı soru… Neler oluyor ? Babam öldüğünden…