Kategori: Eylem Akdere
Eylem Akdere Altınla bezenmiş B, kapıdan gelen ışığı tutarak sayfayı gölgede bırakıyordu. Çevresinde ince dallar, dallarda mavi yapraklar dolanıyordu. Bordo…
Eylem Akdere Üçüncü basamak yıllardır gıcırdıyordu. Kadın, evde değişen onca şeye rağmen aynı kalan bu sese takılmıştı. Tahta dediğin kışın…
Eylem Akdere Camın en tehlikeli hâli kırıldığı an değildi. Kırılan cam soğuktu; sınırları belliydi, parçaları yerden toplanabilir, keskin kenarları görülürdü.…
Eylem Akdere İnsanlar bir kalemi neden tamir ettirir? Bu sorunun cevabını uzun yıllar bulamadım. Aslında, yenisini almak daha kolaydır. Vitrinlerde…
Eylem Akdere Suna Hanım Yıldı! Musluğu biraz daha açtı. Bugün alkış biraz daha uzun sürmüştü, alkışlar uzadıkça içinde büyüyen şeyin…
Eylem Akdere “Biz kör olmadık; zaten kördük.”— José Saramago, Körlük Uzakta, kıyının ucunda, herkesin bildiği ama artık kimsenin bakmadığı bir…
Eylem Akdere Şehir bir sabah duvarlarını kaybetti. Yıkılmadılar. Gürültü de çıkmadı. Sanki taşın ve tuğlanın hafızası bir gecede silinmiş, yerlerini…
Eylem Akdere Ben zor toprakta serpildim. Bunu söylerken bir övünç taşımıyorum; yalnızca köklerimin yönünü anlatıyorum. Tohumken üzerimde ağır bir karanlık…
Eylem Akdere Orası, çok kişi için yapılmıştı ama kimseye ait değildi. İnsanlar hızlıca geçiyor, kısa süre duruyor sonra yine hızlanıyorlardı.…
Eylem Akdere Bekleyenin Haritası Beklemek bazen durmak değildir;aynı noktada dönüp durmaktır.Zaman geçer,ama insan ilerlemez.Sadece içinden bir şey eksilirfark edilmeden.Aramaksa,ne bulacağını…