Demet Çaltepe
KOLTUK
Bu koltuk şahittir.
Ahşap rengi solgun sarıya çalar. Çok zaman yaşamıştır; minderleri içine göçük. Hiç konuşmaz. Sesini bir kez olsun duymadım. İyi bir dinleyicidir.
Anlar beni. Ben anlattıkça minderini biraz daha içine çeker. Derdi var mıdır, bilmem. Gelir, gider, üzerine otururum. Çıtı çıkmaz. Kafamı sırtına dayarım. Anlatırken varlığını unuturum. Fazla insan olurum.
Utanırım. Konuştukça daha da içine gömülen minderinden kalkarım. Utancımdan birkaç gün yanına yaklaşamam. Sandalyeye otururum.
Sözlerim orada kalır; ben onlardan uzaklaşırım.
MESAFE
Oturduğu masadan kalktı. Yanıma geldi. Konuşmaya başladı. “Benim bir görüntüden ibaret olmadığımı anlayacaksın.”
Sesindeki ton düzdü; en ufak bir titreme yoktu. Gözlerini alnıma dikmişti. Karşılık vermedim. Bordo koltuktan kalktım. Ayağa kalkınca yüz yüze geldik. Kollarını arkasında birleştirdi.
Yanından geçtim. Yürüdüm. Giderken ne halde olduğunu görmek için arkamı dönmek istedim ama yapmadım. Adımlarımı bozmadım. Otelin kapısından dışarı çıktım.
Demet Çaltepe, yazar ve editör. Türk Dili ve Edebiyatı ile Felsefe bölümlerinden mezun oldu. 2012 yılında Gürhan Uçkan Öykü Ödülü’nü kazandı, 2014’te Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri’nde öykü dosyası dikkate değer bulundu. Çeper adlı bir öykü kitabı yayımlandı. Öykü ve yazıları çeşitli edebiyat dergileri ile dijital platformlarda yer aldı. 2014 yılından bu yana editörlük yapıyor, yazı atölyeleri düzenliyor.
