Kategori: eylem Akdere
Eylem Akdere Şehir bir sabah duvarlarını kaybetti. Yıkılmadılar. Gürültü de çıkmadı. Sanki taşın ve tuğlanın hafızası bir gecede silinmiş, yerlerini…
Eylem Akdere Ben zor toprakta serpildim. Bunu söylerken bir övünç taşımıyorum; yalnızca köklerimin yönünü anlatıyorum. Tohumken üzerimde ağır bir karanlık…
Eylem Akdere Bazı çizgiler vardır, sesin önünde durur. Konuşmadan önce onlardan geçersiniz. Boynumda böyle bir çizgi var. İnsanlar “iz” diyor.…
Eylem Akdere Orası, çok kişi için yapılmıştı ama kimseye ait değildi. İnsanlar hızlıca geçiyor, kısa süre duruyor sonra yine hızlanıyorlardı.…
Eylem Akdere Evde bir çekmece var. Küçük, sıradan bir mobilyanın gölgesinde duran, yıllardır açmadığım -ya da açamadığım- bir çekmece. Ceviz…
Eylem Akdere Bekleyenin Haritası Beklemek bazen durmak değildir;aynı noktada dönüp durmaktır.Zaman geçer,ama insan ilerlemez.Sadece içinden bir şey eksilirfark edilmeden.Aramaksa,ne bulacağını…
Eylem Akdere “Kendini korumak bazen, kendini unutmaktır.” Mimoza’dan Not: İnsan, kendini korumak isterken çoğu zaman varlığını taşa çevirir. Oysa yaşam,…
Eylem Akdere Oda sessizdi. Dışarıda rüzgâr pencere pervazına hafif bir sarsıntı yapıyor, uzaklardan bir kapının gıcırdaması ara sıra kulağa geliyordu.…
Eylem Akdere “Ceviz ağacının altına oturulmazmış.” Oysa o, tam gölgesinin ortasına bir iskemle koydu, emeğini kuşanarak. Çünkü bu ağacı kendi…
Eylem Akdere Ben göçü yaşamadım. Gemilere binmedim, ardımda köyler bırakmadım, yabancı topraklara kök salmadım. Ama bilmediğim bir yerin özlemi bazen…