Kategori: Elif Özge Karakaya
Elif Özge Karakaya Sabır, zor koşullar altında cesaret ve metanetini yitirmeme duygusudur. Sözlükte böyle tanımlanır. Tabii ki niyetim kelimenin sözlük…
Elif Özge Karakaya Güzelliğin ve çürümenin yan yana geldiği bir şehirdeyim. Kimi eleştirmenlere göre görünüşte ihtişamlı ama köklerinde lağım kokan,…
Elif Özge Karakaya Dedikodu öznesi olmamak için, kendi hayatının nesnesi olmuş bir sokaktayım. Mevsim yaz olmasına rağmen hava ağır, sıkıntılı.…
Elif Özge Karakaya Zaman her şeyi muhafaza eder derler; buna inanmak isterim, ama içimde sessiz bir tereddüt var. Zaman, sakladığını…
Elif Özge Karakaya Sıradan ama dirençli güzelliğe sahip bu şehrin bir adı yoktu. Geçmiş zamana ait kayıtlarda eksik bırakılmış, haritaların…
Elif Özge Karakaya “Lütfen, zorla gülümsemeyin.” O akşam işinden erken çıkabilmiş, Beyoğlu yoluna düşmüş birine rastlıyorum. Peşine düşüyorum. Mesut İnsanlar…
Elif Özge Karakaya Kendimi bildim bileli, kendine verdiği sözlere sadık kalmamış, dalgacı bir hayalciyimdir ben.* Sözlerim başlamış, çoğu yarı yolda…
Elif Özge Karakaya “Rengin tüm zenginlikleri aynı anda yeryüzüne yayılır; ilk bakışta hepsi görülür. Ama ne kadar bakılırsa o kadar…
Elif Özge Karakaya “Çelişmezlik İlkesi”ne göre bir şey, tanımlandığı çerçeve içinde ya vardır ya da yoktur. Öyleyse ya karanlıktır ya…
Elif Özge Karakaya 1950-1967 yılları arasında Bulgaristan, Yunanistan, Romanya, Türkistan ve diğer ülkelerden toplam 176,360 kişi gelmesine karşın, sadece Yugoslavya’dan 175,392 kişi…