Kategori: suare öykü
Nur Soyer “Bir insanın ilk önce sesini, sonra yüzünü en son kokusunu unutursun.” İnsan yaşamına kokular eşlik eder. Kokuyla karşılaşmamız…
Eylem Akdere Evde bir çekmece var. Küçük, sıradan bir mobilyanın gölgesinde duran, yıllardır açmadığım -ya da açamadığım- bir çekmece. Ceviz…
Ahmet Yalçin Bütün umudu, yüreğinin harını dindirecek, gözlerinin payını silecek, hatıraları unutturacak bir kabuktu… O kabuk çok ötelerde kalmıştı. Kapının…
Ümit Ahmet Duman Defterin ilk sayfasına, büyük harflerle, bir manifestoya başlar gibi yazdı: “Ben, siyah karga, hayatta kalanın gücünü ve…
Suare Öykü, üç ayda bir yayımlanan çevrim içi bir edebiyat dergisi olarak yalnızca öyküye odaklanıyor. Hem usta kalemlere hem de…
Şebnem Özbay Şimdi gözlerini aç. Açayım.Yok mu olmuş her şey?Ulysses/ James Joyce Çoktandır çimenlere basmadım. Çoktandır kapının önüne çıkmadan,…
Gökbanu Sezi Coşkuner Kendi kendini kurtaramayanıhiç kimse kurtaramaz.CESARE PAVESE “Selamın Hellooo!” Ahaa ses yok…“Huuu? Selamın Aleyküm gençlik! Kimse yok mu?”…
Alev Toparlı “Seni kaplayan, sana ulaşmayı zorlaştıran zırh gibi kabukların var” dedi adam. “Evet” dedi kadın, “Yaralarım o kadar acıttı ki…
Poyraz Özbey Otuz yıl sonra aynı sokağa dönmek, insanın kendi cenazesine katılması gibiymiş.Duvarlar aynıydı, taşlar aynıydı, sadece ben eski ben…
Sezen Doğan Yattığım yerden doğrulmak isterken kollarımı kavrayan görünmeyen bir gücün etkisiyle yukarıya çekildiğimi hissediyorum. Bir kukla gibi kollarım ve…